Forum.Blogowicz.info

[czarny Aniolek]

więc tak, w kwietniu skończę 18 lat, mam faceta z którym jestem prawie 3lata. problem mam taki ze denerwuje mnie jego gadanie, tak jakby chciał za mnie decydować. mówi ze mi sie oświadczy na moje 18 urodziny- szczerze przeraza mnie to! mówi ze jak skończę szkołę to wyjedziemy za granice zbierać na masz dom! a JA nie chcę , przecież ja mam dopiero "niecałe" 18 lat! a on jest tylko 2 lata starszy- i tak mówi! mam go powoli dosyć. ( ostatnio prosił mnie o ręke ) wydaje mi sie ze moja miłość do niego już wygasła i zostało tylko "przyzwyczajenie". nawet rodzice mówią mi; "korzystaj z życia póki jeszcze możesz!" co mam robić?? przez niego zaniedbuje znajomych, kontroluje mnie ciągle, dzwoni pisze sms-y typu co robię gdzie jestem, a jak mu napisze ze idę do koleżanki to sie pyta "po co?" tak jakbym nie mogła sie z nikim innym spotykać ! <?> co mam zrobić? zostawić go czy męczyć sie dalej?

[ Dodano: 14-01-2008, 20:38 ]
i przyjezdza bez zapowiedzi... czy on mi sie narzuca czy ja plote głupoty

[^Amira]

ja bym takiego już dawno kopnęła w tyłek
18 lat - jesteś jeszcze dzieckiem. ja mam 20 a nie zdecydowałabym się na taki poważny krok tym bardziej z facetem, do którego uczucie wygasa... ale nie nam radzić. sama musisz podjąć decyzję kierując się tym co będzie dla Ciebie najlepsze.

pozdrawiam

[@Zzielona]

Może powinnaś mu powiedzieć, że dziwnie się zachowuje? A jak to nie pomoże to po prostu zacznij go szantażować! Powiedz mu, że albo się opanuje, albo koniec związku.

[^Amira]

nie, szantaż nie jest rozwiązaniem tego typu problemów... jak nie pomoże rozmowa to już nie ma sensu...

[@Zzielona]

Amira, ale to na jedno wychodzi .

[^Amira]

no nie... rozmowa nie pomaga to korzystamy z szantażu. czyli to kolejna rozmowa, która jedynie pokazuje, że nie potrafimy sobie poradzić z problemem i trzymamy się kurczowo ostatniej deski ratunku.
sama napisałaś, żeby najpierw porozmawiać a później wyegzekwować swoje na drodze szantażu. osobiście uważam to za okazanie słabości.

[Endless Night]

Skoro juz pojawiają się u ciebie sygnały ze to nie czucie tylk oprzyzwyczajenie to powinnaś się zastanowić czego chcesz.
Z tego co piszesz to twój chłopak na siłe chce cię miec dla siebie i wiedziec o wszystkim co robisz. Chciałabyś żeby w przyszłości jesli byłby już twoim mężem ciągle cię tak pilnował? I wydaje mi się że tak mu się spieszy z tym ślubem zeby nikt cię mu nie sprzatnął.
Ja bym to przemyślała dobrze.
I jeszcze powiem że ślubu w tym wieku bym nie wzięła. Do tego trzeba dojrzeć a przedewszystkim chcieć spędzić z drugą osoba reszte życia. A z tego co ty piszesz to źle by ci z nim było... No chyb ażeby się zmienił.. ale ty go znasz lepiej.

[Krzysiek]

Taka próba kontrolowania nigdy nie kończy się szczęśliwie dla żadnych stron.
Problemy związku należy rozpatrywać na przykładach zachowań obu partnerów.
Może czarny Aniolek kiedyś sprawiła, że jej facet nabawił się stanu ograniczonego zaufania? Może jakiś problem z przeszłości powoduje, że chłopak chce mieć przy sobie swoją dziewczynę na wyłączność.
Nie należy nigdy obwiniać jednej ze stron, skoro obydwoje nie radzicie sobie z problemami to jest to wasza wspólna klęska.

Odczuwasz wątpliwości czy to prawdziwe uczucie. Osobiście moja natura sprowadziła my mnie do momentu w którym zacząłbym analizować obecną strukturę związku. Każdy spięcie, każdy uśmiech, każda łza, każdy pocałunek wzięty pod moją uwagę mógłby zawarzyć o dalszej decyzji.
Może się wam to wydawać zimne, nieczułe i bezsensowne takie rozgrzebywanie przeszłości oraz jej segregacji jak stery śmieci, ale jest to (jak to dla mnie) konieczne by po tym gruntowym przeglądzie znaleźć źródło problemu.
Następnym krokiem po doszperaniu się owej przyczyny która powoduje korozję zwiję związku przemyślałbym leżąc na łóżku z zamkniętymi oczami (oczywiście w tle leciałaby jakaś smętna piosenka typu: Color blind) co z tym mogę zrobić, co jeszcze mino uświadomienia sobie dokonanych błędów czuję.
Później oczywiście rozmowa, rozmowa, dialog, dialog, dialog, dialog, szczera rozmowa.
Następnie podejmowanie wspólnych decyzji - przecież to między innymi jest w 'być ze sobą' ważne. Wspólne decyzje, pokonane problemy i plany tylko wyłącznie cementują związek.
Gdy występuje zaufanie, zrozumienie, wsparcie, przyjaźń to dopiero możemy mówić o miłości.
Czy te wszystkie elementy w związku czarny Aniolek, występują? Tego nie wiemy.

Problem jest i należy go spróbować wspólnie znaleźć rozwiązanie.
Jeśli założycielka tego postu będzie tylko opierała się na radach płynący od obcych je ludzi i nie postępuje według własnego serca może być spalona na całej linii, a w konsekwencji stworzyć sobie nie możliwą do zlikwidowania pustki, której krzyk bólu można jedynie zagłuszyć, ale nie w pełni wyciszyć!

Moja rada załóż na nos sercowe okulary, ubierz na nogi myślowe sandały, weź ze sobą do torby zrozumienie i idź na rozmowę przygotowana na to by nie tylko mówić, ale również słuchać.

[Generosity]