Forum Blogowe ^{19 lat!}

nigdy nie przeklinam jak się zdenerwuje. to objaw utraty kontroli nad sobą. później tylko krok i od slów by przeszło do rękoczynów.
przeklinam jeżeli wiem, że towarzystwo nie ma nic przeciwko i też lubi porzucać mięsem.

nie lubię jak mi ktoś sapie, stęka i wzdycha nad uchem zamiast po prostu grzecznie poprosić o ustąpienie miejsca, jeżeli tego potrzebuje. słowo proszę nie boli, korona z głowy nie spadnie. nie mam obowiązku ustępować miejsca starszym, to tylko i wyłącznie przejaw moje dobrej woli i oczywiście domyślności, bo muszę się domyślać, że to chrząkanie znaczy, że starsza pani musi usiąść.
oczywiście doskonale wszystko rozumiem. jakby mnie nagle ciało i umysł zaczęły szwankować, twarz pokrylyby głębokie zmarszczki i na niemalże każdym kroku towarzyszyłby mi ból i poczucie bezsilności też bym była okropna, złośliwa i nieprzyjemna. ja doskonale rozumiem. szkoda tylko, że to nie działa w obie strony i że mnie nikt nie chce zrozumieć.

oczywiście, że nie dają szczęścia. samo bogactwo nie uczyni człowieka szczęśliwym.
to prawda, że wszystko ma swoją cenę, ale nie wszystko się przelicza na pieniądze.

normalna sprawa. ludzie spotykani w internecie niczym się nie różnia od tych spotykanych na ulicy, w klubach, sklepach, gdziekolwiek.
dużo ludzi poznałam przez internet. z niektórymi utrzymuję kontakty w realu, mniej lub bardziej zażyłe, z innymi nie ze względu na odległość lub różnice charakterów nie do pogodzenia.
poznawanie ludzi przez internet ma tę zaletę, że nie skupiamy się od razu na ich wyglądzie, tylko na tym, co czują, co myślą, co mają do powiedzenia. i to jest bardzo pozytywne.
już od dawna nie czuję żadnego stresu przy pierwszym spotkaniu z osobą poznaną przez neta. przecież nie jest dla mnie obcą, skoro spędziliśmy tyle godzin na gadu dzieląc się swoimi smutkami, radościami, planami, obawami i poglądami. nawet jest bliższa niż znajomi z osiedla, bo łatwiej zacząć się zwierzać nieznajomemu, komuś komu nie musimy patrzeć w oczy ani mijać każdego dnia.
w większości przypadków w realu ludzie okazywali się znacznie bardziej ciepli, życzliwi i sympatyczni, niż sprawiali wrażenie w internecie.

mój jest o wszystkim. taki śmietnik. wrzucam tam praktycznie wszystko. przemyślenia, opisy dnia, nastroju, jadłospis, zdjęcia, wiersze, opowiadania, żarty, cytaty.

blogi tematyczne są dla ludzi konkretnych, uporządkowanych, posiadających jakieś zainteresowania i wiedzę na jakikolwiek temat. czyli nie dla mnie.

odstrasza mnie muzyka. no chyba, że jakimś cudem trafię na bloga z muzyką, którą lubię. ale to się nie zdarza, bo ludzie słuchający takiej muzyki nie piszą blogów raczej.

odstrasza mnie też, jeżeli strona się długo ładuje. mam internet dobry i szybki, niestety komputer już nie i nie nadąża.

nie lubię też małych literek. wiem, że bez problemu mogę sobie powiększyć, ale lenistwo często bierze górę. jeżeli muszę przytulać się do monitora aby coś przeczytać często rezygnuję.

ogólnie na wygląd patrzę wiadomo i przy blogach i przy ludziach, ale w żaden sposób mnie on nie odstrasza. jeżeli nie przyciąga to mi obojętny.

a jeśli chodzi o treść co zależy na co mam ochotę. wychodzę jak jest zbyt trudna lub nudna, co akurat ciężko mi zdefiniować dokładniej.

bloguję odkąd mam internet, będzie jakieś 5 lat.
a jak często dodaję notki? to zależy czy coś się dzieje w moim życiu lub w głowie i czy zwyczajnie mi się chce, czy mam natchnienie i czas. ale średnio wychodzi chyba ok. 1 notki tygodniowo. chyba, nigdy nie byłam dobra w obliczaniu czegokolwiek.

zaglądam jak dostanę maila, że mnie dawno nie było, czyli tak co dwa dni

Forum Blogowe 19 lat!

Forum Blogowe ^{19 lat!}