Forum Blogowe ^{19 lat!}

Blog jest mi znany, miałam do niego kilka podejść, ale zupełnie mi nie podszedł. Przekrojówki tego typu jakoś mało mnie interesują. Możliwe, że blog ma jakieś kosmiczne drugie dno albo głębokie, zmieniające sens wszechświata przesłanie, ale szczerze mówiąc przebrnięcie przez jeden post na raz to raczej moje maximum...

Ale patrząc na kryteria: blog na pewno jest estetyczny, całość poprawna i dopracowana językowo, na pewno sporo pracy idzie w porządny research, jest to wszystko przemyślane i utrzymane w jednej konsekwentnej konwencji. Kudosy za to.

Reszta kryteriów typu interesująca osobowość autora (?), poprawa jakości życia czytelników (??) czy jakość dyskusji na blogu (.....?) to moim zdaniem kwestie tak mgliste, że z jakiegoś punktu widzenia blog na pewno je spełnia...

Szczerze mówiąc, jestem pozytywnie zaskoczona poziomem tych rozważań, chociaż dopiero jutro się okaże, jak to wygląda w praktyce (np. literackość... wchodzę na bloga roku sprzed kilku lat, a tam tyle literówek, że trochę mnie to odrzuciło. Oczywiście poprawka na skrzywienie zawodowe; poza tym wiadomo, że to tylko jedno kryterium oceny).

Że blogi brylujące w konkursie są przeciętne? Trochę się zgodzę. Te nagrodzone i okrzyczane rzadko mnie zachwycają. (Choć należy też uwzględnić moją alergię na wszelkie rzeczy popularne i niechęć do list bestsellerów).

Ale co w takim przypadku: blog jest naprawdę na wysokim poziomie, ma dobre statystyki, ale jest mało angażujący (Alabastrova

, bo porusza sprawy mocno kulturalne, więc w komentarzach wypowiadać się trzeba raczej inteligentnie (zgroza

. Chodzi mi o konkretny blog, jeden z moich ulubionych. W sumie gdy na stronie zobaczyłam informację o starcie w konkursie, miałam mieszane uczucia. Blog jest bardzo alternatywny, często krytykuje współczesną kulturę, blogosferę i to, co ma ona do zaoferowania, więc trochę mnie to zdziwiło. (W sumie zastanawiam się nad tym, jak to się ma do spójności stworzonego wizerunku... ale nie o tym).

SMS-a nie wysłałam, choć bloga szczerze lubię i życzę mu jak najlepiej. Chyba nie jestem po prostu z tych, co wysyłają.

Podsumowując tyradę, w sumie nie mówię nic odkrywczego, tylko powtarzam za Htszem i Lizard Kingiem: konkurs na pewno zostawia w tyle fajne blogi, których wartość nie przekłada się na lajki, serduszka i oczywiście SMSy.

U mnie "Gone Girl". Film jest około trzygodzinny, ale tak dobry, że zostawia niedosyt. Hipnotyczna muzyka chodzi za mną do teraz. I te chore pseudowierszyki:

Picture me: I'm a girl who's been very very bad
I need to be punished, and by punished I mean had

Uff.

Film jest upiornie cyniczny (i celowo przerysowany), ale osiąga swój cel i wieje chłodem po kościach.

Jeśli znam język, to zwykle staram się wsłuchać w słowa, zwłaszcza jeśli piosenka mi się podoba. Jeśli nie znam lub słabo znam język (np. francuski), to sprawdzam słowa w internecie. Ale nie wpadam w obsesję. Słucham np. sporo muzyki afrykańskiej i sprawdzenie słów piosenek z tej sceny jest z reguły dość trudne, niektóre na dodatek śpiewane są dialektami, jak np. utwory bosonogiej divy Cesarii Evory - mimo że portugalski rozumiem bez problemu, kreolski z Cabo Verde kompletnie mnie przerasta. Czasem chwytam trzy po trzy, ale to nie przeszkadza mi cieszyć się rytmem i emocjami w muzyce

Temat trochę spóźniony, ale ciągle aktualny (i za rok o tej porze będzie tym bardziej!)

Ktoś startował? Ktoś ma się czymś pochwalić? Ktoś ma jakieś wrażenia? Jaki jest wpływ na statystyki? Może jakieś rady? W przyszłym roku wystartujecie ponownie już mądrzejsi? W przyszłym roku wystartujecie pierwszy raz?

Sporo ostatnio w blogosferze o tym, jak mało naprawdę znaczy ten konkurs, że jaka to ściema, że onet promuje własne blogi, że smsy są kupowane, że czytelnicy i tak na to nie patrzą, że to krąg wzajemnej adoracji i ogólnie wiele innych skarg/jęków/jojczenia. Kogoś też ten but uciska?

A może nawet otarliście się o jakieś ciemne strony tego przedsięwzięcia? A może przeciwnie, może ktoś je tu zdementuje?

Palenie nigdy mnie nie ciągnęło. Nawet nie spróbowałam. Nawet wtedy, gdy tata (w myśl zasady: skoro i tak będą próbować, niech próbują w domu) przyniósł do domu bibułę i wielką pakę tytoniu, po czym wraz z rodzeństwem zadymili całą kuchnię. Dodam, że rodzice są całkowicie niepalący, więc widok był dość surrealistyczny.

Papierosy podobają mi się tylko ze względów estetycznych. Wiem, to może trochę powierzchowne, bo nałóg potrafi też zniszczyć wygląd jak nic (o tym zresztą było wyżej, więc nie powtarzam). Ale błagam: Kawa i papierosy Jarmuscha? Aż człowiek chce się przy tym sztachnąć. (Choć potrzebę zaspokaja mocna kawa

Ech, Miranio, jakbym czytała opis moich trzech pierwszych lat spędzonych na emigracji. Nie ma lekko, to prawda... i nadal za każdym razem, gdy wracam na dłużej do Polski, tak strasznie trudno mi wsiąść do tego samolotu do Stanów i kusi mnie, czy jednak nie rzucić wszystkiego w diabły i nie zostać w kraju.

Zgadzam się natomiast z Tobą: można zaistnieć w ojczyźnie, a moim zdaniem wiele rzeczy jest tu nawet ustawionych lepiej niż na okrzyczanym Zachodzie. Wiele się słyszy o historiach sukcesu emigrantów, stąd idzie fama, że wszystko jest tam łatwiejsze. A przecież na emigracji zaczyna się od zera, bez żadnego zaplecza, bez żadnego spadochronu. Dla niektórych to zaleta, ale jak nadejdą trudności, to wcale nie jest tak różowo. Tęsknota też niby rzecz banalna, a jak potrafi człowieka zjeść.

No ale... wiadomo, że nie samą logiką człowiek żyje i czasem trzeba wziąć los za bary

Forum Blogowe 19 lat!

Forum Blogowe ^{19 lat!}