Forum Blogowe ^{19 lat!}

może za czymś takim bardziej się rozejrzyj? Proste klasyki, które założy do małej czarnej, na wesele do granatowej sukienki i na egzamin na uczelnie, na imieniny cioci i na spotkanie z przyjaciółkami. Uniwersalne, piękne i nieprzesadzone.

Ja preferuję takie. I Mój wstrzelił się w gust perfekcyjnie. Kupił mi dwa łańcuszki (dłuższy, krótszy), zawieszkę, bransoletkę i kolczyki, a po kilku miesiącach dostałam wyczekany pierścionek - byłam wniebowzięta

weź przykład

Htsz ma racje, te Twoje komplety są dla kobiet baaaaardzo w średnim wieku (teściowa, mama, ciocia, a nawet babcia). Dla młodej dziewczyny/kobiety odpadają. Możesz zaszaleć i kupić coś z kolorowymi kryształkami, ale ja stawiam na przezroczyste.

Mnie się podoba zupełnie inny rodzaj biżuterii, choć też srebro preferuję.
Sam powinieneś znać swoją kobietę na tyle wystarczająco by znać jej gust i marzenia

Nasze podpowiedzi to trochę jakby wyręczanie Cię w Twoim obowiązku. Choć dobrze, że datę pamiętasz.

Ja kiedyś chciałam mieć w brwi ale jak przeczytałam kilka wypowiedzi, że później może brew opaść to ja dziękuję

nie zrobiłam. Nie podobają mi się żadne kolczyki w obrębie twarzy. W uszach co kto lubi, sama mam dwie dziurki w lewym (chcialabym jeszcze ze dwie) i jedna w prawym. Podobały mi sie też kiedyś między piersiami ale teraz jak się zestarzałam to zdecydowanie odpada

I jednego nie toleruję: jakichkolwiek kolczyków u mężczyzn - autentycznie mnie mdli jak widzę faceta z kolczykiem w uchu np albo w języku. FUJ.
Ogólnie wydaje mi się, że nadmierna liczba kolczyków szpeci, niż dodaje uroku.

Ja mam awersję do Nokii od zawsze więc tej marki u mnie nigdy nie znajdziecie. Pierwszym telefonem był Sony Ericsson i tej marce byłam wierna przez 8lat

zaczynałam od modelu T610 (miałam go chyba tylko 2lata, oddałam Go chyba bratu jak mnie pamięc nie myli - ten rozwalił go w ciągu miesiąca ;] mistrz!),
później był muzyczny walkman W800i (ten był przy mnie długo bo chyba ze 4 lata, fajny jak na tamte czasy

później oddałam go drugiemu bratu, a ten rozwalił też w okolicach 2-3miesięcy więc noł koment!),
ostatnio Xperia X2 (mega! wszyscy moi koledzy jarali się tym telefonem. mistrzowska klawiatura qwerty, 8mpx aparat, w połowie dotykowy... mmm! ideał! spadl mi kiedys ja wiem... z 2m? na płytki w kuchni i nie uwierzycie ale był cały chociaz schodzac po schodach do niego mialam już łzy w oczach bo myślałam że po telefonie, a nie ukrywam że do tanich nie należy bo dać 3lata temu 1500zł za telefon to było coś!

ale niestety jego ekran dotykowy czasami sie zacinal i dostawalam białej gorączki, był okres że przeprosiłam się z naprawionym już wtedy W800i

),
a teraz mam iPhona 4 (jak narazie niezawodny

moglby miec tylko lepszy aparat bo nie ukrywam, że jest to dla mnie szalenie ważne ale w 4s już się poprawili więc jak tylko będzie mnie stać na 's' w końcówce to kupię z całą pewnością

zawsze marzyłam o jabłuszku i naraszcie marzenie się spełniło ;P).
W przyszłości pewnie pozostanę wierna już tej marce bo należę do bardzo lojalnych osób i tak jak Toshiba gości na moim biurku już w trzeciej odsłonie tak i telefony zostają przy mnie "Z tej samej rodzinki"

W książce Jana Van Helsinga "Ręce precz od tej książki!" czytałam o reinkarnacji i w sumie mogłabym się zgodzić z tym co tam zawarte.
Mam paniczny lęk przed tirami, samochodami z ciemnymi szybami i innymi tego typu sprawami. Ja się tego serio boję na potęgę. Bez powodu bo nigdy nie miałam stłuczki, nigdy nie widziałam wypadku samochodowego, nic z tych rzeczy. Helsing w swojej książce opisuje to jako wspomnienie z poprzedniego życia. Podobnie jak definiuje swoją teorię na temat ludzi niepełnosprawnych. Jeżeli nie jest ona genetyczna to jest możliwe, że w poprzednim wcieleniu osoba bez nogi czy ręki własnie tę kończynę odrąbała swojej ofierze.

Nie wierzę natomiast w reinkarnację człowieka w zwierze i odwrotnie.

Inną teorią nie wiem czy ją przeczytałam czy to samo się we mnie zrodziło... Człowiek rodzi się tyle razy ile wymaga tego oczyszczenie jego duszy. Ja wierząca nie jestem ale wierzę w to, że człowiek posiada duszę. Dążymy do ideału, do bycia najbardziej 'wspaniałą' cząstką tego świata, każde nasze wcielenie jest krokiem naprzód by ten ideał osiągnąć.
Sądząc po moim zachowaniu w obecnym życiu tych wciele jeszcze mi trooooche zostało

ćwiczyć, ćwiczyć i jeszcze raz ćwiczyć. Najlepsze jest samodzielne dochodzenie do odpowienich ustawień, trybów które przybliżają nas do 'zdjęcia idealnego'

żadne kursy i książki tego nie zrobią za Ciebie

chociaz wiadomo że można się na nich oprzeć, ale twierdzisz że podstawy masz więc nie powinno być tak źle

Zaciągaj przed obiektyw znajomych na sesje portretowe, zabieraj dziewczynę / żonę na wypady poza miasto i cykaj do upadłego widoki, korzystaj z drobnych porad innych fotoblogerów a można osiągnąc wielki progres w bardzo krótkim czasie

Nie wiem jaką główną radę można byłoby napisać prócz baw sie tym

Teraz głównie polityczne, jakieś dzienniki, autobiografie i inne materiały do pracy lic. Prócz tego lubię dramaty i romansidła oczywiście, ale nie pogardze fantastyką i kryminałem bo od nich zaczynałam czytać na szersza skalę:)

Multum

doświadczyć cudownego ozdrowienia,
móc jeździć na rowerze, na snowboardzie, pływać, skakać na skakance, biegać - ogólnie zostać gwiazdą sportu ;D
poznać prawdziwych przyjaciół na dobre i na złe,
zakochać się ze wzajemnością,
mieć zdrowe dzieci, dwójkę i wspaniałego męża,
skończyć studia i zrobić doktorat, może nawet prof.
być cenionym i szanowanym PRowcem,
mieć wystarczająco dużo pieniedzy by zadbać o dach nad głową, niezbędne wyposażenie, dobry samochód i móc sobie pozwolić na wyjazdy i jakąś drobną rozrywkę czyli kino, dobry koncert, żeby nigdy nie martwić się o to co do garnka włożyć,
podróżować i zwiedzać świat,
być szczęśliwa i żeby moi bliscy również szcześliwi byli

i szereg zachcianek typowo materialnych: nowa lustrzanka, prawo jazdy i auto, tatuaż i koczyki w uchu, remont mieszkania, itepe itede.

Forum Blogowe 19 lat!

Forum Blogowe ^{19 lat!}